اینترنت

واژه اینترنت ازInternet Working گرفته شده است. اینترنت بزرگترین و معمولی­ترین شبکه­ای است که از ارتباط و اتصال فراوان هزاران هزار شبکه و رایانه بوجود آمده است. اینترنت از اتصال و ارتباط بین شبکه­ها و رایانه­ها با یکدیگر از طریق خطوط مخابراتی مانند تلفن، آنتن­های ماهواره­ای، کابل­های نوری و غیره حاصل می­شود. اینترنت بزرگترین شبکه­ای است که بدون مدیریت مرکزی خدمات گوناگون خود را ارائه می­دهد و بطور خلاصه، اینترنت مادر همه شبکه­هاست (ابراهیمی،1380: 137).

اواخر دهه­ی1950 میلادی، اتحاد جماهیر شوروی سابق، با پرتاب فضای پیمای خود به فضا، ثابت کرد که می­تواند با استفاده از موشک­های قاره پیمای خود براحتی تاسیسات ایالات متحده آمریکا و از جمله شبکه­های ارتباطی را مورد حمله قرار دهد. در پاسخ به این مسئله، در سال1968 آژانس پروژه­های تحقیقاتی پیشرفته[1] پروژه­ای تحت نام آرپانت را شروع نمود. این پروژه بتدریج توسعه یافت و کاربردهای دیگری پیدا کرد (عبادی،1383: 131).

آرپانت بطور رسمی در روز5 دسامبر1969 میلادی با اتصال چهار کامپیوتر(IBM) در چهار دانشگاه کار خود را آغاز کرد. اتصال کامپیوتری این چهار دانشگاه، پروژه آرپانت را از هدف صرف نظامی خود دور کرده و به آن ابعاد علمی نیز بخشید.

در سالهای اولیه، هدف دست اندکاران آرپانت، ساخت و توسعه­ای واحد و فراگیر برای اتصال کامپیوترها به یکدیگر بود. این شبکه در ابتدا تنها می­توانست حداکثر به63 کامپیوتر متصل گردد، اما در اواسط دهه­ی1977 این نکته مشخص گردید که هیچ شبکه­ی منفرد و واحدی قادر به تأمین نیاز کلیه­ی افراد نیست. بنابراین تکنولوژی جدیدی در دستور کار قرار گرفت که بتواند انواع گوناگون شبکه­ها را به یکدیگر متصل کند.(رضائی شریف آبادی،1373: 87) تا سال 1985، تعداد مراکز علمی، صنعتی، دولتی و نظامی آمریکا که از طریق شبکه با هم ارتباط داشتند فقط به170 مرکز رسیده بود. کارآیی ایده­ی اتصال کامپیوترها از طریق شبکه، بنیاد علوم ملی آمریکا را نیز واداشت تا در اوایل دهه­ی80 شبکه­ای را برای اتصال کامپیوتری خود با توان بالای انتقال اطلاعات، ایجاد کند. بنیاد علوم آمریکا، اینکار را جهت استفاده محققان آمریکایی از اطلاعات موجود در برابر کامپیوترهای خود انجام داد. پیش از این، امکان حضور تمام محققان در سایت­های کامپیوتری این مرکز وجود نداشت و علاوه بر آن قرار دادن کامپیوتر در تمام مراکز پژوهشی و دانشگاهها بطور تقریب غیرممکن بود. کارشناسان تکنولوژی اطلاعات، این اقدام را نقطه عطفی در امر گسترش اینترنت می­دانند. زیرا از این مقطع، اینترنت وارد مرحله دوم عمر خود یعنی مرحله­ی استفاده آکادمیک شد و دیگر یک پروژه­ی نظامی محض نبود. درسال1970 پست الکترونیک(E-Mail) ابداع شده بود. پس از ایجاد و توسعه­ی سریع شبکه اینترنت، امکان مبادلات اطلاعاتی بین متحققان و مراکز علمی را فراهم کرد و با سرعت بار اصلی ترافیک شبکه را به خود اختصاص داد. توسعه­ی مراکز اتصال به اینترنت عاقبت پای بنگاههای اقتصادی و بازرگانی را به این دنیای مجازی باز کرد و به این ترتیب وارد سومین مرحله­ی حیات خود یعنی مرحله­ی تجاری یا تجارت الکترونیک شد.(عبادی،1383: 132).

مطلب مرتبط :   نمونه های تجارب برتر تربیتی | کاملترین نمونه های رایگان سالتحصیلی 97-98

 

2-1-5-آموزش و یادگیری الکترونیکی

روشهای نوین آموزشی مبتنی بر فناوری با عناوین گوناگون مانند روش­های جایگزین، رسانه­های نوین و

چندرسانه­ای، رسانه­ی دانش و غیره، بهترین راه حل آموزشی خوانده می­شوند اما آموزش الکترونیکی[2]  شاید تعریف جامع و کاملی از تمام عناوین دیگر باشد.

هرچند آموزش الکترونیکی از فناوری شبکه گسترده جهانی بهره می­گیرد ولی به آن محدود نمی­شود (جمعی از مهندسین صداوسیما،1384). فناوری­های پیشرفته­ای که امروز در اختیار متخصصان آموزش قرار دارد با دارا بودن قابلیت­های چون انتقال متن، صوت، تصویر و غیره، شیوه­های تازه از آموزش را عرضه کرده است که آنرا آموزش الکترونیکی می­نامند (احمدی و ویرجینیاری،1383: 87).

آموزش الکترونیکی به مجموعه وسیعی از نرم افزارهای کاربردی و روشهای آموزشی گفته می­شود که شامل آموزش مبتنی بر رایانه و یا مبتنی بر وب، کلاس­های درس مجازی و غیره است.( علی احمدی و قلی زاده،1383: 158). آموزش الکترونیکی به کمک کامپیوترها از طریق رسانه­های الکترونیکی، اینترنت، وب، شبکه­های سازمان یافته، دیسک سخت، بسته­های چندرسانه­ای و نوارهای صوتی و تصویری ارائه می­شود. محتوای آموزش با استفاده از انتقال صدا، تصویر و متنی ارائه می­شود که با بهره گیری از ارتباط دوسویه بین افراد فراگیر و استاد یا بین فراگیران، کیفیت ارائه دوره آموزش به بالاترین سطح خود می­رسد.

تعاریف زیر را می­توان برای آموزش الکترونیکی درنظر گرفت:

الف)آموزش الکترونیکی، آموزش مبتنی بر فناوری است.

ب)آموزش الکترونیکی نقطه­ی عطف و همگرائی آموزش و اینترنت است.

پ)آموزش الکترونیکی استفاده و بهره گیری از فناوری شبکه برای طراحی، ارائه، انتخاب، مدیریت و توسعه­ی آموزش است.

ت) آموزش الکترونیکی به مفهوم آموزش راه اندازی شده با اینترنت است که می­تواند مواردی نظیر ارائه مطالب درس در قاب­های چندگانه، مدیریت آموزشی و شبکه­های مرکب از فراگیران، کارشناسان و تهیه کنندگان مطالب را دربرمی­گیرد.(همان : 159).

مطلب مرتبط :   اختلاف وابسته به کوکائین و راه های درمانی آن

[1] ARPA

[2]  e -Learning