فراورده‌ای بدون نسخه است که از طریق جویدن نیکوتین آزاد می‌کند و نیکوتین حاصله نیز از راه مخاط دهان جذب می‌شود. چسب‌های نیکوتینی هم بدون نسخه فروخته می‌شود. چسب‌ها هر روز صبح مصرف می‌شوند و غلظت خونی نیکوتین حاصل از آنها حدود نصف غلظت حاصل از کشیدن سیگار است. بیماران پذیرش خوبی برای این روش درمانی نشان می‌دهد.
داروهای غیرنیکوتینی: درمان غیرنیکوتینی را می‌توان در مورد افرادی به کار برد که از لحاظ فلسفی مخالف درمان جایگزینی هستند. این درمان در مواردی که درمان جایگزینی با موفقیت همراه نیست به کار می‌رود. بوپروپیون (که تحت عنوان wellbutrin برای افسردگی به کار می‌رود) یک داروی ضد افسردگی است که هم اثرات دوپامینرژیک دارد و هم اثرات آدرنرژیک، کلونیدین نیز فعالیت سمپاتیک لوکوس سرولئوس را کاهش می‌دهد و تصور می‌شود سبب تخفیف نشانه‌های ترک می‌شود. 2/0 تا 4/0 میلی‌گرم کلونیدین به صورت چسب یا خوراکی میزان ترک موفق را دوبرابر می‌کند؛ اما اطلاعات علمی مربوط به کارآیی کلونیدین ممکن است سبب افت فشار خون و خواب آلودگی شود. واکسن نیکوتین که پادتن‌های اختصاص نیکوتین را در مغز تولید می‌کند در موسسه ملی سوء مصرف دارو تحت بررسی و مطالعه قرار دارد (همان منبع).
15-2 اختلالات مربوط به مواد شبه افیونی (اپیوئید)
مواد شبه افیونی (اپیوئید) دست کم از 3500 سال پیش و اکثراً به شکل تریاک خام در محلول‌های الکلی تریاک به کار رفته‌اند. نخستین بار مورفین در سال 1806 و کدئین در سال 1832 از تریاک جدا شدند. در قرن بیستم مورفین خالص و کدئین به تدریج در مصارف پزشکی جایگزین تریاک خام شدند، هر چند مصرف غیرطبی تریاک (مثلاً به شکل تدخین) هنوز در برخی نقاط این ادامه دارد. در سراسر جهان بیش از 20 داروی شبه افیونی مجزا کاربرد بالینی دارند. در کشورهای توسعه یافته داروهای شبه افیونی اکثراً در سوء مصرف و وابستگی به هروئین به کار می‌روند. متن بازنگری شده چاپ چهارم کتابچه تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-IV-TR) اختلالات وابسته به مواد افیونی را به دو دسته تقسیم می‌کند: اختلالات مصرف مواد شبه افیونی (سوء مصرف مواد شبه افیونی و وابستگی به مواد شبه افیونی)؛ و 9 اختلال دیگر ناشی از مواد شبه افیونی (مانند مسمومیت و ترک).
وابستگی به مواد شبه افیونی به مجموعه‌ای از نشانه‌های فیزیولوژیک، رفتاری و شناختی اطلاق می‌شود. که روی هم رفته نشان‌دهنده تداوم مصرف داروهای شبه افیونی با وجود مشکلات شدید ناشی از مصرف آنها است. طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی وابستگی دارویی به طور کلی به سندرمی اطلاق می‌شود که در آن مصرف یک دارو یا یک خانواده دارویی برای فرد اولویت بیشتری نسبت به رفتارهایی که زمانی برایش ارزش بیشتری داشتند. پیدا می‌کند. ویژگی اصلی هر یک از این تعاریف مختصر، تأکید بر رفتار مصرف دارو، ماهیت غیرانطباقی آن و نحوه تغییر در رفتاری ارادی به رفتاری اجباری در نتیجه تأثیر دارو در طول زمان است.

علاوه بر بیماری‌ها و مرگ و میرهایی که با اختلالات مربوط به مواد افیونی رابطه مستقیم دارند، رابطه بین انتقال ویروس نقص ایمنی انسان (HIV) و مصرف وریدی مواد افیونی و تریاک امروزه یک منبع عمده نگرانی در بهداشت ملی است. تعداد زیادی مواد شبه افیونی صنایع ساختی شده‌اند از جمله مپریدین ، متادون ، پنتازوسین و پروپوکسی فن (همان منبع).
1-15-2 همه گیری شناسی

 

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

همچنانکه قبلا اشاره شد، هروئین رایج‌ترین ماده افیونی مورد استفاده افراد مبتلا به وابستگی به مواد افیونی است. بر طبق DSM-IV-TR حدود 3/1 درصد جمعیت ایالات متحده حداقل یک بار هروئین مصرف کرده‌اند، تعداد افرادی که درحال حاضر مصرف‌کننده هروئین هستند بین 600.000 تا 800.000 برآورد می‌شود. که البته این برآورد دقیق نیست، برآورد می‌شود که حدود 2 میلیون نفر زمانی در طول زندگی خود هروئین مصرف کرده‌اند. نسبت به مردان مبتلا به زنان حدود 3 به 1 است. مصرف‌کنندگان مواد افیونی نوعاً مصرف مواد را در دوره نوجوانی و اوایل دهه سوم عمر شروع می‌کنند در حال حاضر اکثر افراد وابسته به مواد افیونی در دهه چهارم و پنجم عمر هستند. طبق DSM-IV-TR گرایش به وابستگی عموماً پس از 40 سالگی کم می‌شود که این دوره را دوران پختگی می‌ناند. با این حال بسیاری از افراد به مدت 50 سال یا بیشتر هم چنان وابسته به مواد شبه افیونی باقی می‌مانند. اعتیاد به هروئین ممکن است برای شخص روزانه صدها دلار هزینه داشته باشد، بنابراین شخصی که دچار وابستگی به مواد افیونی می‌باشد ناگزیر است این پول را از طریق غیرقانونی یا روسپیگری به دست آورد. روسپیگری افراد دچار وابستگی به مواد افیونی عامل عمده انتشار HIV است (همان منبع)
2-15-2 نوروفارماکولوژی
اثرات اولیه مواد افیونی از طریق گیرنده‌های مواد افیونی اعمال می‌شود که در نیمه دوم دهه 1970 کشف شدند. گیرنده‌های M-opioid در تنظیم و اعمال خاصیت ضددرد، تضعیف تنفس، یبوست و وابستگی نقش دارند. گیرنده‌های k-opioid با اثرات ضددرد، مدر و رخوت زایی و گیرنده‌های a-opioid احتمالاً با خاصیت ضددرد ارتباط دارند. در سال 1974 یک پنتا پپتید درونزاد با اثرات شبیه مواد افیونی به نام انکفالین شناسایی شد. این کشف به شناسایی سه طبقه از مواد افیونی درونزا در مغز، از جمله آندرفین‌ها و آنکفالین‌ها منجر شد. آندروفین‌ها در انتقال عصبی و سرکوب درد دخالت دارند. این مواد به طور طبیعی وقتی که از نظر جسمی آسیب می‌بیند آزاد شده تا حدودی مسئول فقدان درد در ضایعات حاد هستند.
مواد افیونی و شبه افیونی روی سیستم‌های ناقل عصبی دوپامینرژیک و نورآدرنرژیک نیز اثرات قابل ملاحظه‌ای دارند. داده‌های گوناگونی حاکی از آن است که خواص پاداش‌دهنده و اعتیادآورد مواد افیونی و شبه افیونی از طریق فعال شدن نورون‌های دوپامینرژیک ناحیه تگمنتال شکمی که به قشر مخ و سیستم لیمبیک کشید، می‌شوند اعمال می‌شوند. هروئین رایج‌ترین ماده افیونی مورد سوء مصرف است که قابلیت انحلال و قدرت اثر آن از مورفین بیشتر است. به دلیل همین خواص هروئین سریعتر از سدخونی- مغزی عبور می‌کند اثری سریعتر از مورفین دارد. هروئین در ابتدا به عنوان وسیله درمان اعتیاد به مورفین معرفی شد اما در واقع خود آن بیش از مورفین وابستگی ایجاد می‌کند. کدئین به طور طبیعی تقریباً 5/0 درصد الکالوئیدهای افیونی تریاک را تشکیل می‌دهد. به آسانی از دستگاه گوارش جذب می‌شود و در بدن به مورفین تبدیل می‌شود. حداقل یک مطالعه یا توموگرافی نشر پوزیترون (PET) نشان داده شده است که یکی از اثرات تمام مواد افیونی کاهش جریان خون مغز در نواحی خاص مغز، افراد دچار وابستگی به این مواد است (همان منبع)
3-15-2 هم ابتلائی
حدود 90 درصد افراد مبتلا به وابستگی به مواد افیونی یک تشخیص روانپزشکی دیگر هم دارند. شایع‌ترین تشخیص‌های روانپزشکی توام عبارتند از اختلال افسردگی عمده، اختلالات مصرف الکل، اختلال شخصیت ضداجتماعی و اختلالات اضطرابی، حدود 15 درصد از افراد دچار وابستگی به مواد افیونی حداقل یک بار مرتکب خودکشی می‌شوند. شیوع بالای ابتلای توام به سایر اختلالات روانی نیاز به طراحی برنامه درمانی گسترده‌ای را که به اختلالات روانی دیگر بیمار نیز بپردازد روشن می‌سازد (همان منبع)

مطلب مرتبط :   پایان نامه رشته روانشناسی درباره : تحلیل استنادی

4-15-2 سبب شناسی
1-4-15-2 عوامل روانی- اجتماعی
وابستگی به مواد افیونی محدود به طبقات اقتصادی – اجتماعی پایین‌ نیست؛ هر چند میزان بروز آن در این گروه‌ها بیشتر از طبقات اقتصادی اجتماعی بالاتر است.عوامل اجتماعی مرتبط با فقر شهری احتمالاً در وابستگی به مواد افیونی نقش دارند. حدود 50 درصد مصرف‌کنندگان هروئین در شهرها فرزندان والدین تنها یا مطلقه هستند و در خانواده‌هایی بزرگ شده‌اند که حداقل یکی از اعضاء دچار اختلال مربوط به مواد است. خطر وابستگی به مواد افیونی در کودکان چنین محیط‌هایی بالا است و به خصوص اگر دچار مشکلات رفتاری در مدرسه و سایر علائم اختلال سلوک باشند (کاپلان و سادوک، ترجمه رحیمی و رضاعی، 1382).
2-4-15-2 عوامل ژنتیک و زیستی
در حال حاضر شواهدی از وجود عوامل آسیب‌پذیری ژنتیکی اختصاصی و مشترک داروها وجود دارد که احتمال بروز وابستگی به دارو را افزایش می‌دهند. در افرادی که به سوء مصرف طبقه‌ای از مواد می‌پردازند. احتمال سوء مصرف سایر طبقات دارویی بیشتر است. در دوقلوهای یک تخمکی میزان همگامی برای وابستگی به مواد شبه افیونی بیش از دو قلوهای تخمکی است. فنون نقش‌پذیری چند عامل نشان می‌دهند که در این گروه عوامل ژنتیک نقش زیادی در سوء مصرف هروئین دارند و گذشته از آن بخش اعظم تفاوت ناشی از عوامل ژنتیکی با عامل آسیب‌پذیری مشترک هم‌خوانی ندارد یعنی این تفاوت‌ها مختص مواد شبه افیونی است. فرد مبتلا به اختلال وابسته به مواد افیونی ممکن است به طور ژنتیکی سیستم افیونی بدنش دچار کاهش فعالیت باشد. این فعالیت پایین ممکن است نتیجه کمتر بودن تعداد گیرنده‌های افیونی یا حساسیت کمتر آنها، آزاد شدن کمتر مواد افیونی درونزاد یا غلظت بالای آنتاگونیت‌های فرضی مواد افیونی درونزاد یا غلظت بالای آنتاگونیست‌های فرضی مواد افیونی درونزاد باشد. عده‌ای از محققین مشغول تحقیق در زمینه این احتمالات هستند. استعداد زیست‌شناختی نسبت به اختلال وابسته به مواد افیونی همچنین ممکن است با کارکرد و نابهنجار در سیستم ناقل عصبی دوپامینرژیک یا نور آدرنرژیک ارتباط داشته باشد (کاپلان و سادوک، ترجمه رحیمی، رضاعی، 1382).
3-4-15-2 نظریه روانپویشی
در متون روانکاوی، رفتار معتاد به مواد مخدر در قالب تشبیت لیبدویی، همراه با پسرفت به سطوح پیش تناسلی، دهانی یاحتی سطوح ابتدایی‌تر رشد روانی جنسی توصیف شده است. نیاز به توضیح روابط سوء مصرف مواد، مکانیسم دفاعی، کنترل تکانه، اختلالات عاطفی و مکانیسم‌های انطباقی موجب شد فرمول بندهای متکی بر روانشناسی ایگو جایگزین بندهای روانی جنسی شود. تصور می‌شود در اغلب موارد آسیب جدی ایگو با سوء مصرف مواد ارتباط دارد و مصرف آشفتگی‌های عمیق مربوط به رشد است. مشکلات رابطه بین ایگو و عواطف یک ناحیه کلیدی موضوع مطرح می‌شود (همان منبع).
16-2 اختلالات مربوط به فن سیکلیدین (یا شبه فن سیکلیدین)
فن سیلکیدین (PCP) یا گرد فرشته بر رایجترین آریل سیکلوهگزیلامین مورد سوء مصرف است. PCP عنوان یک هوشبهر تجزیه‌ای کشف و طبقه‌بندی شد، اما مصرف آن به عنوان داروی هوشبهر در انسان با اختلال جهت‌یابی، سراسیمگی، دلیربوم و توهمات ناخوشایند به هنگام به هوش آمدن همراه است. به همین دلیل امروزه به عنوان داروی بی‌هوشی در انسان مصرف نمی‌شود (کاپلان و سادوک، ترجمه رحیمی و رضاعی، 1382).
1-16-2 همه‌گیری شناسی
تولید PCP و برخی ترکیبات وابسته به آن در آزمایشگاه‌های غیرقانونی نسبتاً آسان است و قیمت خرید خیابانی پایین است. PCP اغلب به ماری جوانا افزوده می‌شود و این ترکیب اثرات نامطلوب شدید بر روی مصرف‌کننده‌ها دارد. طبق DSM-IV-IR میزان واقعی وابستگی به PCP و سوء مصرف آن مشخص نیست اما PCP عامل 3 درصد مرگ ناشی از سوء مصرف مواد و 32 درصد مراجعات به بخش‌های اورژانس به دلیل مصرف مواد در سطح کشور محسوب می‌شود (همان منبع).
2-16-2 نورفارماکولوژی
PCP و ترکیبات وابسته به آن به صورت پودر متبلور، خمیر، مایع یا کاغذ آغشته به دارو عرضه می‌شود PCP بیش از همه به صورت یک ماده افزودنی به سیگارهای حاوی حشیش یا جعفری مصرف می‌شود. اثر فارمادینامیک اولیه PCP و کتامین، آنتاگونیسم گیرنده‌های گلو تامات نوع ان- متیل –د-آسپارتات (NMDA) است. PCP به مکانی در کانال کلسیمی وابسته به NMDA متصل می‌شود و مانع جریان یون‌های کلیسم می‌گردد. اثر دیگر PCP فعال‌سازی نورون‌های دوپامینرژیک ناحیه تگمنتال شکمی است که قشر مخ و سیستم لیمبیک کشیده می‌شود. فعال‌سازی این نورون‌ها معمولاً در اعمال کیفیات تقویت‌کننده PCP نقش دارد(همان منبع).
3-16-2 اختلال خلقی ناشی از فن سیکلیدین

اختلال خلقی ناشی از فن سیکلیدین به عنوان یک طبقه تشخیصی در DSM-IV-TR منظور شده است. تقریباً 3 درصد بیمارانی که به دلیل مصرف فن سیکلیدین به مراکز فوریت مراجعه می‌کنند واجد ملاک‌های یک دوره شبه مانی (شیدایی) می‌گنجد. حدود 40 تا 50 درصد این افراد در جریان دوره مانیک دچار صدمات جسمی می‌شوند (همان منبع).
4-16-2 اختلالات اضطرابی ناشی از فن سیکلیدین
اختلال اضطرابی ناشی از فن سیکلیدین به عنوان یک طبقه تشخیص در DSM-IV-IR منظور شده است. اضطراب احتمالاً شایع‌ترین نشانه‌ای است که فرد دچار مسمومیت یا PCP را در جستجوی کمک به مراکز فوریت می‌کشاند (همان منبع).
5-16-2 درمان
درمان هر یک از اختلالات وابسته به فن سیکلیدین علامتی است. آرامبخش کلامی، که ممکن است در مصرف توهم‌زا موثر واقع شود معمولاً در مسمومیت با فن سیکلیدین مؤثر نیست. بنزودیازپین‌ها و آنتاگونیست‌های گیرنده دوپامین داروهای انتخابی در کنترل دارویی رفتار هستند. پزشک باید سطح هوشیاری، فشار خون، دمای بدن، و فعالیت عضلانی بیمار را به دقت کنترل کرده و در صورت نیاز باید آماده مداوای اختلالات طبی شدید باشد. بالینگر بایستی بیماران بی‌هوش را به دقت زیر نظر بگیرد. به خصوص کسانیکه نسبت به PCP واکنش سمی نشان می‌دهند؛ چون ترشحات بیش از حد ریه ممکن است اختلال تنفسی را تشدید کنند (کاپلان و سادوک، ترجمه رحیمی و رضاعی، 1382).
2-2 پیشینه تحقیق:
تحقیقات:
1- آزاد فلاح پرویز (1378) در مطالعه‌ای به بررسی بنیان‌های زیستی مؤثر در گرایش به سوء مصرف مواد به بررسی چهار مولفه شامل (روی آورد، اجتناب فعال، اجتناب فعل‌پذیر، خاموشی) پرداخت و یافته‌های این تحقیق نشان داد که بین مولفه‌های بررسی شده در معتادین و غیر معتادین تفاوت معناداری وجود دارد.
2- فرزانه رمضانی (1380) در پژوهشی به مقایسه بین چهار مولفه «فعال سازی رفتاری» و «بازداری رفتاری» و «جنگ» و «گریز» نشان داد که بیشترین میانگین مربوط به فعال‌سازی رفتاری و کمترین میانگین مربوط به بازداری رفتاری می‌باشد و همچنین مقایسه میانگین نمره عوامل زیستی بر حسب وضعیت تاهل نشان می‌دهد که t مشاهده شده در سطح (a0.05) معنادار نبوده، بنابراین بین عوامل زیستی مؤثر در بروز سوء مصرف مواد در افراد مجرد و متأهل یکسان بوده ولی با توجه به مدت سوء مصرف مواد تفاوت معناداری بین افراد معتاد و غیرمعتاد وجود دارد. همچنین بین عوامل زیستی مؤثر بر سوء مصرف مواد با توجه به گروه‌های سنی تفاوت معناداری وجود ندارد.

فصل سوم

روش تحقیق

مقدمه
«روش عبارتست از مجموعه فعالیت‌هایی که برای رسیدن به هدف صورت می‌گیرد» (دلاور، 1376)
«تحقیق عبارتست از تجزیه و تحلیل و ثبت عینی و سیستماتیک مشاهدات کنترل شده که ممکن است به پروراندن قوانین کلی، اصول و یا نظریه‌هایی بیانجامد و به پیش‌بینی و یا احتمالاً کنترل نهایی رویدادها منتج شود» (اسحاقیان، 1379).
(روش تحقیق و پس از آن افراد مورد مطالعه یعنی جامعه‌ای که افراد نمونه از آن انتخاب شده‌اند و هم‌چنین شیوه انتخاب آنها که توضیح داده خواهد شد)
1-3 روش تحقیق
پژوهش حاضر یک پژوهش غیرآزمایشی می‌باشد و مقایسه‌ای است بین دو گروه معتاد و غیرمعتاد از نظر تأثیر عوامل زیستی در بروز سوء مصرف مواد
2-3 جامعه آماری تحقیق
جامعه آماری شامل کلیه افراد معتاد ساکن استان اصفهان در سال 1387 بوده است. هم‌جنین جامعه آماری دانشجویان نیز به عنوان گروه شاهد بوده است.
3-3 ابزار اندازه‌گیری
با توجه به زمینه تحقیق، یعنی بررسی عوامل زیستی در بروز سوء مصرف مواد ما از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده برای معتادین استفاده کردیم. با توجه به اینکه اسامی آنها در اختیار پژوهشگر بوده است از این روش استفاده شده است. گروه غیرمعتادین به عنوان گروه شاهد بوده که از بین دانشجویان دانشگاه و افراد دیگر به صورت تصادفی خوشه‌ای انتخاب شده است.
4-3 تعیین حجم نمونه
در پژوهش حاضر 60 نفر معتاد مستقر در زندان مرکزی اصفهان به عنوان حجم نمونه و همچنین 60