فايل – ارزیابی عملکرد خصوصی سازی در شرکت توزیع نیروی برق سیستان و بلوچستان …

پایان نامه های کارشناسی ارشد سری 1

۲-۲۲- شفافیت و عادلانه بودن فرایند خصوصی سازی :
شفافیت در معاملات برای موفقیت برنامه خصوصی سازی بسیار مهم است. مردم باید بدانند آیا برنامه در حال اجرا، فرایند عادلانه و صادقانه است. عدم شفافیت می تواند منجر به سوءتفاهم شود ۰(حتی اگر سوء تفاهمی وجود نداشته باشد) و این به نفع گروه مخالف است که نه تنها فرایند خصوصی سازی را تهدید می کند؛ بلکه اعتبار دولت را نیز خدشه دار می سازد.
شفافیت در چهار مرحله مورد نیاز است: نخست، قوانین و مقرراتی که این برنامه را حمایت میکنند باید شفافیت و باز بودن در اجرای برنامه را الزامی کنند ؛ دوم، انتخاب مشاورین باید عمومی، رقابتی، و بر اساس ملاک های از پیش تعیین شده و از پیش بیان شده باشد؛ سوم، معاملات باید در یک محیط رقابتی و مزایده ای آشکار و در معرض دید مردم باشد؛ چهارم، انتخاب ملاک های ساده و آشکار برای ارزیابی مزاید ه ها، و آ شکار بودن خرید و فروشها، به منظور تشویق طیف وسیعتری از سرمایه گذار ان داخلی و خارجی به امر سرمایه گذاری.
۲-۲۳- استراتژی خصوصی سازی :
دولتهایی که در امر خصوصی سازی موفق بوده اند برای آماده کردن خود برای هر معامله و تعبیه بهترین استراتژی برای خصوصی سازی بسیار زحمت کشیده اند.
اولین گام اصلی در این فرایند، تعیین اهداف خصوصی سازی بطور کلی و اهداف هر معامله بطور خاص می باشد.
در تعیین اهداف برنامه و معامله، دولتها باید توازن بین اهداف مختلف را مدنظر قرار دهند و با اتخاذ تصمیمات آگاهانه بین هدف افزایش عایدات خصوصی سازی و سایر اولویتها نظیر بهبود رقابتی بودن بنگاهها و نظام اقتصادی بطور کل، و نیز تقویت رقابت و توسعه بازارهای سرمایه، تعادل ایجاد کنند.
دومین گام اصلی، پاسخ به این پرسش است که آیا شرکت یا بخش مورد نظر، نیاز به تجدید ساختار دارد؟ غالبا تجدید ساختار متضمن یک فرآیند زمانبر تبدیل سازمان دولتی به یک شرکت یا بر چیدن یک انحصار دولتی است. تجدید ساختار همچنین می تواند متضمن کاهش نیروی کار برای افزایش کارایی شرکت و ارتقای بهره وری نیروی کار باشد و همچنین چه بسا مشتمل بر تجدید ساختار مالی نیز بشود.
فرآیند خصوصی سازی، خط مشی هر نوع خصوصی سازی زیر ساختی (ساختار بازار، طرح تنظیمی و غیره)، استفاده از عواید و نگرانیهای اجتماعی و کاری و چگونگی مورد توجه قرار دادن آنها را تهیه می نماید. در این صورت، دولت می تواند شیوه خصوصی سازی مناسب را معین کند.
۲-۲۴- انتخاب شیوه خصوصی سازی مناسب :
شیوه های بسیاری برای خصوصی سازی یا مشارکت بخش خصوصی وجود دارد. انتخاب شیوه مناسب خصوصی سازی باید در سایه ویژگیهای بخش یا بنگاه دولتی که قرار است خصوصی شود، اهداف، خط مشی دولت و وضعیت بازار بین المللی انجام شود.
انتخاب روش و استراتژی خصوصی سازی یکی از عو امل تعیین کننده اصلی موقعیت معامله است . متناسب با ویژگیهای بنگاه یا بخشی که قرار است خصوصی سازی شود، باید شیوه مناسب انتخاب و استراتژی لازم طراحی شود.
۲-۲۵- یک معامله مدیریت شده به طرز حرفه ای :
زمانی که دولت شیوه ای را انتخاب کرد، خصوصی سازی وارد مرحله پایانی خود؛ یعنی مرحله معامله خواهد شد . این فرآیند با توجه به روش انتخابی ، متفاوت خواهد بود و در واقع دو فرآیند مختلف وجود دارد که بستگی دار د به اینکه آیا شیوه خصوصی سازی نیازمند ورود به بازار مالی است یا به یک بازار محدودتر نیاز دارد ، که در آن شرکت کنندگان در مزا یده یا مناقصه طبق معیارهای فنی (شرکتهای با تجربه وسیع در این بخش، شاخصهای مالی و غیره) از قبل انتخاب شده باشند . هر فرآیند نیازمند آماده سازی دقیق و کار مشورتی گسترده و پر هزینه است . بهتر آن است که در این مرحله مقامات سیاسی موضع نظارتی را حفظ کرده و از مدیریت خود اجتناب کنند.
در هر مرحله از این فرایند، داشتن کارشناسان داخلی و اختصاصی که مبادرت به سرپرستی کار مشاوران خارجی می کنند (بانک های سرمایه گذاری، ماموران رسیدگی و غیره) توصیه می شود.
۲-۲۶- ابعاد و مؤلفه های خصوصی سازی :
با عنایت به ادبیات و پیشینه پژوهش و تجارب پژوهشگران، نه (۹) بعد در قالب ۱۹۰ مولفه استخراج شد و که تحت عنوان ابعاد و مولفه های نهایی خصوصی سازی به شرح ذیل می باشد.
۲-۲۶-۱- بعد اقتصادی :
هماهنگی بین زمان اجرای فرایند خصوصی سازی و شرایط اقتصادی؛
در نظر گرفتن خصوصی سازی به عنوان بخشی از سیاست اقتصادی کشور؛
تجدید ساختارهای اقتصادی؛
ایجاد محیط کاملاً رقابتی و شفاف؛
کاهش هزینه های معاملاتی و مبادلاتی؛
ثبات اقتصادی؛
جامعیت (در برگرفتن تمامی بخشهای اقتصادی) ؛
تقویت و گسترش بازار سرمایه ؛
توجه به فعالیتهای مولد به منظور حصول خودکفایی و حضور مؤثر در بازارهای رقابتی؛
تقویت و گسترش بازار سرمایه متشکل و نقل و انتقال صحیح و مستمر منابع مالی از طریق این بازار؛
انحصارزدایی دولت در کسب درآمدها و تخصیص و توزیع آن در سطح کلان اقتصاد
تسهیل مراحل سرمایه گذاری و صادرات؛
آزادسازی اقتصادی؛
توسعه و تقویت بازار بورس بهادار؛
تضمین رشد اقتصادی برای تشویق مردم؛
ایجاد و تقویت بازارهای فرابورسی؛
کاهش نگاه درآمدزایی به خصوصی سازی؛
تسهیل شرایط حضور سرمایه گذاران خارجی و کاهش ریسک سرمایه گذاری؛
سیاستهای حمایت از سرمایه گذاران بخش خصوصی؛
جلوگیری از انحصار بخش خصوصی؛
عدم سرمایه گذاری بیشتر دولت و شرکتهای دولتی در فعالیتهای تصدی به موازات خصوصی سازی؛
ادامه تحویل کار توسط دولت به شرکتهای واگذارشده و عدم قطع ارجاع به آنها، بخصوص واگذاری شرکتهای پیمانکاری؛
کاهش هزینه های دولت در طول برنامه خصوصی سازی؛
کاهش نرخ تورم و مهار آن؛
آزاد سازی نرخ ارز.

دانلود کامل پایان نامه در سایت pifo.ir موجود است.