پایان نامه حقوق

دانلود رایگان پایان نامه حقوق درباره سفارت

فوریه 9, 2019

دربار یونگ وی امپراتور آن زمان چین رسید . این نخستین برخورد اسلام با چین هم بود . مسلمانان توانستند اجازه ی تبلیغ آیین تازه و برپایی مسجدی در چانگان پایتخت چین را بگیرند . مسلمانان نیز به روابط پر رونق بازرگانی با چین پرداختند . در منابع چینی از امویان را تازی های سپیدپوش و عباسیان را با نام تازیان سیاه پوش خوانده اند .
ایرانیان و اعراب از طریق دریا و خشکی به چین رفته و در آنجا مساجد متعددی بنا کردند و به تبلیغ اسلام پرداخته و توانستند پیروان زیادی پیدا نمایند . مبادلات تجارتی نیز افزایش قابل توجهی یافت . عده ای را نیز عقیده بر این است که آیین مقدس اسلامی نخستین بار توسط ایرانیان به چین راه یافت و به همین جهت اسلامی چینی از همان آغاز رنگ ایرانی پیدا کرد بطوری که مسلمانان کلات و اصطلاحات فارسی در میان مسلمانان رواج دارد .
در باب مناسبات تجاری میان مردم ایران و چین باید گفت علیرغم حوادث و رویدادهای غیر منتظره سده های هفتم و هشتم میلادی هرگز این ارتباط قطع نگردیده و به جای جاده ابریشم که مدتی آماده عبور کاروانهای عظیم تجارتی میان شرق و غرب نبود راه دریایی با وجود خطرات فراوانی که در بر داشت در آغاز دوره اسلامی فعالیت بی نظیری داشت . لازم به یاد آوری است که در دوره حکومت تانگ و فرمانروایی سلاطین سونگ در چین ، ایرانیان مسلمان باز می گشتند و در واقع تجار ایرانی واسطه تجارت شرق به غرب بودند . دو ملت متمدن کهنسال ایران و چین در آغاز سده هفتم هجری قمری دشمن مشترکی داشتند و آنهم قوم مغول بود . در این زمان مغول ها بر ایران و چین استیلا یافتند .
در زمان استیلای مغول زبان فارسی رواج یافت و گروهی از چینی ها به ویژه آنهایی که اسلامی را انتخاب کرده بودند با زبان فارسی آشنایی یافتند .
در عهد مغول علاوه بر روابط متقابل علمی و هنری بین دو کشور و نفوذ متقابل علوم و فنون و هنر ، روابط بازرگانی نیز گسترش یافت و به علت امنیت و آرامشی که پس از کشتاروحشتناک آنها بوجود آمده بود ، تجار سرزمین های آسیای باختری به سهولت می توانستند کالاهای خود را به سرزمین چین برسانند .
در زمان تیموریان نیز روابط دو کشور باز هم توسعه و گسترش بیشتری یافت . داد و ستد رونق بسیار داشت و سفرا و نمایندگان سیاسی و فرهنگی دو کشور مقابل اعزام می گردیدند . این وضعیت در عصر صفویه و بعد نیز کمابیش ادامه داشت ولی به شدت زمان تیموریان و مغول ها نبود . اگرچه دو ملت در سده های اخیر تحت استعمار بودند و آزادی لازم برای تماس با یکدیگر و تقویت روابط نداشتند ، اما باز هم روابط دو کشور تا حدی برقرار بود و در سال های اخیر مجدداً شاهد تجدید مناسبات میان دو ملت هستیم .

در زمان غزنویان ، سلطان محمود که از جهت سیاسی و نظامی بر قسمت خاور میانه جاده ابریشم تسلط یافته بود نخستین پادشاه ایرانی بعد ازاسلام است که باچین و ماوراء ترکمنستان مناسبات دوستانه برقرار کرد.
اخرین هیئت ارتباطی میان چین و ایران همان هیئتی بود که قبل از لشکرکشی چنگیز به ایران و به دستور وی عازم ایران شد . تعداد این هیئت سیصد تن بوده است و به علت رفتار خشونت آمیز سلطان محمد خوارزمشاه اقدام این هیئت توسعه مناسبات عقیم و بی نتیجه ماند و اعضاء آن به جز یک تن همگی کشته شدند(چین/بررسی مسائل کشورها1368)
بعد از حمله چنگیز به ایران ، جاده ابریشم مجدداً باز شد و در زمان قوبیلای قا آن نواده وی ، به اوج قدرت خود رسید از امتیازات مهم دوران سلطنت “قوبیلای” یکی آمد و رفت تجار مسلمان به چین بود و دیگری انتشار زبان فارسی در چین ، این پادشاه برای فتح چین جنوبی و برای ساختن عراده و منجنیق از مهندسین و صنعتگران ایرانی استفاده کرد و همیشه عده زیادی از ایرانیان ماوراءالنهر و خراسان در دربار وی بودند . نفوذ ایرانیان در دربار قوبیلای و اعمال اداری او در چین بحدی بود که این خان مغول ، وزارت خود را به یک ایرانی داد که نام وی سید اجل بود .
در زمان شاهرخ در سال 815 میلادی هیئتی از سوی دایسنگ “پادشاه چین و ماچین” به دربار شاهرخ رسید. شاهرخ دستور داد تا به احترام سفرا ، مردم شهر و بازارها را آذین بندند و هر صنعت در کمال هنر ظاهر کرده دکان خود را بیارایند و امرا به رسم استقبال از بیرون رفته همه را با شکوه تمام به شهر درآورند و باغ زاغان را آراسته ، همراهان هر کس را و مقام تعیین نمودند ، هیئت سفارت ، نامه پادشاه را که به خط فارسی شکسته نوشته شده بود تقدیم کرد . پس از چندی ، شاهرخ هیدت سفارت چین را اجازه مراجعت داد و شیخ محمد بخشی را به سفارت از طرف خویش همراه ایشان فرستاد.
“دای سنگ” بار دیگر سفیرانی به دربار شاهرخ فرستاد . اعضای این هیئت با سیصد سوار و تحف بسیار به همراه نامه ای از پادشاه به ایران رسیدند . شاهرخ اینبار امیر اردشیر تواچی را متقابلاً همراه آنان باز پس فرستاد . در محرم سال 1822 اردشیر تواچی بازگشته ، خبر رسیدن هیئت را به سرزمینشان رساند . در سال 824 ه.ق سفرای دربار تیموری در چین عازم کشورشان شدند . شاهرخ از جانب خود، امیر شادی خواجه را به سفارت همراه پانان فرستاد . روز یازدهم محرم 824 سفرای چینی و ایرانی به طرف چین حرکت کردند . شاهرخ به شادی خواجه دستور داده بود که هرچه در طول سفر و سفارت دید به رشته تحریر درآورد . از اینرو شادی خواجه شرح بسیار و دلکشی از وضع راهها و نحوه میهمانیها و وضع شهرها و معابد بودایی و موسیقی و رقص چینی و آداب وآیین دربار امپراتوران چین و اعتقادات آنان و تعداد سپاه و نو داوری و حتی شرح کنجه های چینی نوشته و به مخدوم خویش بعنوان گزارش تقدیم داشت . (همان)

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در زمان صفویان و قاجاریان بعلت اینکه گرایشها به سمت اروپا بود تلاش وسعی در جهت توسعه روابط با چین نشد.
3-3- ارتباط ایران و چین قبل از انقلاب
دین مبین اسلام نیز با قالب ایرانی – عرفانی در بسیاری از نقاط و شهرهای چین با فرهنگ و زبان ایرانی ترویج شد و هنوز روستاها و شهررهایی در چین وجود دارند که حتی نام انها بر گرفته از اسم یک مروج جهانگرد یا تاجر ایرانی است .

تماس و مبادله نمایندگان سیاسی بیا ایرانی و چین در تاریخ شاهان خوارزمی نیز مسطور است اما تا آغاز دوره پهلوی از سوابق مناسبات سیاسی رسمی در کتب و اسناد تاریخی آثار چندانی دیده نمی شود . در دوره پهلوی افت و خیزهایی در زمینه تنظیم روابط با چین در دوره های مختلف به چشم می خورد . در سال 1299 نخستین گام برای تجدید عهد دوستی قدیم ایران و چین بداشته و یک عهدنامه مودت و کنسولی و قضایی بین دو دولت منعقد شد . این عهدنامه ر در ایتالیا سرتیپ اسحاق خان مفخم الدوله وزیر مختار ایران و آقای وانگ کوانگ کی وزیر مختار چین امضا و اسناد آن را بین دو کشور مبادله کردند همچنین در سال 1312 هجری شمسی و در چارچوب سیاست تقویت مناسبات و علائق سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی با دول مستقل آسیایی ، سرکنسولگری ایران در شانگهای تأسیس شد و یک سال بعد (1313) آقای حسین کی استوان کنسول وقت ایران در کراچی به عنوان اولین سرکنسول گر ایران به چین رفت و پس از وی نیز تا اوایل جنگ جهانی دوم آقای عبدالرحیم میرفندرسکی در همین سمت مسئول تنظیم روابط با چین بود . (همان)
اما در دوران جدید ، تاریخ روابط ایران و چین به سال های آغازین سده حاضر باز می گردد . در سال 1920 نخستین گام در این جهت برداشته شد و به عهدنامه مودت و کنسولی و قضایی میان دو دولت در رم به امضاء رسید . در سال 1933 دولت ایران در شانگهای کنسولگری دایر نمود . طی جنگ جهانی دوم ، به خاطر خصومت های موجود میان چین و ژاپن و ناپایداری داخلی که اقتدار حکومت مرکزی چین را سست گردانیده بود ، ایران وظیفه حفظ حفظ منافعش را در چین در سال 1941 ابتدا به هلند و سپس به ترکیه واگذار کرد . در سال 1948 بعد از پایان جنگ جهانی دوم سفارت کبرای ایران در نانکن تأسیس شد . با شروع پیشروی کمونیستها در نانکن ، پایتخت این کشور به کانتون منتقل گردید ، ولی هیچیک از سفارت خانه ها ( غیر از سفارت شوروی ) حاضر نشدند به کانتون بروند . با سقوط شهر کانتون بدست کمونیست ها ، چین یکپارچگی خود را بدست آورد . تمامی سفرای خارجی بتدریج سفارتخانه های خود را در نانکن برچیدند و طبق دستور دولت های مربوطه از شناسایی حکومت کمونیست ها خودداری کرده و از چین خارج شدند . ایران هم مانند دیگر کشورها سفارتخانه خود را تعطیل کرد . بدین ترتیب از سال 1949 رابطه سیاسی ایران با چین کمونیست قطع شد و سفارت جمهوری شوروی چین در تهران نیز تعطیل شد که بعدها با شناسایی جمهوری چین در تایوان تبدیل به سفارتخانه این کشور گردید و ایران رابطه سیاسی خود را با جمهوری چین (تایوان) و مارشال چیانکایچک برقرار کرد ، ولی به تأسیس سفارتخانه در تایوان اقدام نشد بلکه سفیر ایران در توکیو ماموریت جمهوری چین را نزد حکومت چیانکایچک بر عهده داشت . تا سال 1964 ایران نسبت به پذیرش چین در سازمان ملل متحد مخالفت می کرد و به علت همسویی با سیاست جهانی آمریکا از برسمیت شناختن چین کمونیست امتناع می ورزید . با از سر گیری مذاکرات ورشو میان ایالات متحده و چین و روند تشنج زدایی این دو کشور ، ایران هم تدریجاً از اواسط دهه 1960 نسبت به چین در حال تغییر بود و در سال 1965 به طرح ایالات متحده که پذیرش هیئت نمایندگان چین را بصورت “مسئله مهم” مطرح می کرد و هم به طرح آلبانی مبنی بر اخراج تایوان از سازمان ملل رأی ممتنع داد . با شروع انقلاب فرهنگی در سال 1966 طرح مشترک ایالات متحده آمریکا و ایران برای نزدیکی به چین متوقف گردید و در این سال دولت چین طی اعلامیه ای رژیم شاه را دست نشانده خواند .(همان)
شاه معدوم طی مصاحبه ای در سال 1967 با خبرگذاری آلمان فدرال بصورت دو فاکتور و تلویحاً این کشور را به رسمیت شناخت و اعلام داشت ایران زمانی به عضویت جمهوری خلق چین در سازمان ملل رأی مثبت می دهد که ملزم به اخراج تایوان نباشد . در خلال سه سال از انقلاب فرهنگی چین ، دروازه های سیاسی این کشور به روی دولتهای خارجی بسته ماند تا اینکه در سال 1969 چین تصمیم گرفت حضوری فعال در صحنه بین المللی داشته باشد . بهمین دلیل روند نزدیکی ایران و چین رو به پیشرفت گذاشت تا اینکه در سال 1971 اشرف پهلوی دیداری دوستانه و بنا به دعوت حکومت چین از این کشور بعمل آورد . در برقراری این رابطه ، پاکستان نقش میانجی را داشت . در این دیدار چوئن لای و میهمانش به وضوح سعی در ایجاد روابط مجدد نمودند بطوریکه اثری از سوء تفاهمات گذشته باقی نماند . (همان)
بدنبال سفر یاد شده ، فاطمه پهلوی نیز دیداری دوازده روزه در آوریل همان سال از چین داشت و همان مطالب سفر پیشین تکرار گردید . بطور کلی دیدارهای اشرف و فاطمه پهلوی سهم عمده ای در روند مذاکرات سیاسی و تفاهم در سطح حکومتی داشت . در سال 1350 ایران اقدام به شناسایی دولت چین نمود و اعلامیه مشترکی در این باره در روز سه شنبه 24 مرداد 1350 در تهران و پکن انتشار یافت و به این ترتیب نمایندگی های دو کشور در پایتخت های یکدیگر گشوده شد و در سال 1351 نخستین سفیران ایران و جمهوری خلق چین در تهران و پکن شروع بکار نمودند . (همان)
3-3-1- سطح روابط
پیش از جنگ جهانی دوم دولت ایران در سال 1933اقدام به تأسیس کنسولگری در شانگهای نمود و در سال 1948 دولت چین و ایران تصمیم گرفتند روابط خود را به سطح سفارت ارتقاء دهند . نمایندگی ایران تا قبل از تأسیس سفارتخانه در چین ، زیر نظر “مساعد” وزیر مختار وقت ایران در ژاپن اداره میشد و بعد از آن سید علی خان نصر با سمت وزیر مختاری چین مامور نانکن شد . با تأسیس سفارت در نانکن “فرخ” با سمت سفارت کبری مامور نانکن گردید . بعد از برقراری رابطه سیاسی ایران را جمهوری خلق چین در سال 1350 دو کشور مبادرت به مبادله کار دار

No Comments

Leave a Reply