متفرقه

چگونه مستقل زندگی کنیم؟

سپتامبر 20, 2019

independent living

قصد زندگی جداگونه از خونواده رو دارین؟ ً ظاهر امر اون چیزی نیس که در واقعیت با اون روبرو میشین واسه زندگی جداگونه باید از جهات مختلفی آمادگیای لازم رو کسب کرده باشین.

به گزارش آلامتو و به نقل از سپیده دانایی؛ با مدرن تر شدن زندگی، سبک زندگی بسیاری به کلی زیرورو شده. از وارد شدن رایانه و گوشی های همراه هوش مند و اینترنت گرفته، تا تحصیلات بالاتر و شغل های جور واجور تر و زندگی های جداگونه از خونواده، جوانان امروز، پدیده ای رو به وجود آورده ان به نام زندگی جداگونه، زندگی مجردی یا هر اسمی که بخواین روی اون بذارین؛ اما این سبک زندگی، خیلی وقت نیس در ایران، در بین جوانان رواج پیدا کرده. تا همین چند سال پیش، بیشتر جوانان با خونواده های خود زندگی می کردن، تا وقتی که ازدواج می کردن و خود زندگی خانوادگی تازه ای رو تشکیل می دادن و همراه با همسرشون و بعد فرزندان، به زندگی ادامه می دادن.

در جواب به اینکه به چه دلیل جوانان به زندگی جداگونه روی آورده ان، عوامل بسیاری رو می توان شمرد؛ از جمله امکان تحصیل در مقاطع بالاتر و در شهرهای دیگه؛ کار و درآمد و در نتیجه استقلال مالی؛ استقلال مالی بیشتر در بین دختران؛ مدرن شدن زندگی در کشور؛ سخت تر شدن شرایط ازدواج.

دلیل اون رو هر چی بدونیم و هر دیدگاهی که نسبت به اون داشته باشیم، خواه مثبت و خواه منفی، این واقعیتی گریزناپذیره که باید بدون پرداخت و به جوانان کمک کرد در اینجور سبک تازه ای از زندگی، که الگوهای کمی واسه اون دارن، موفق تر و سالم تر باشن.

از جمله خیلی با اهمیته یه جوون قبل اینکه تصمیم بگیره زندگی مستقلی داشته باشه، بدونه واسه این سبک زندگی، دقیقاً چه چیزایی رو باید جفت و جور کنه. این نوع از زندگی چه ویژگی هایی داره و خود رو واسه چه چیزایی باید آماده کنه. بدون شناخت درست از یه سبک زندگی، احتمال اینکه در اون دچار دردسر شیم بیشتره.

باید دیدگاهی واقع بینانه داشت و واسه اون آمادگی کافی رو به دست آورد.

استقلال مالی

بعضی فراموش می کنن یکی از شرط های مهم در زندگی جداگونه واقعی، استقلال مالیه. خیلی از جوونایی که به طور جداگونه از خونواده خود زندگی می کنن، به خصوص کسائی که به عنوان دانشجو به شهری دیگه رفته ان و در خونه ای جدا از هم و نه خوابگاه زندگی می کنن، تحت پشتیبانی مالی خونواده خود هستن.

در اینجور شرایطی، نمی توان گفت من جداگونه زندگی می کنم. جداگونه شدن، حق و حقوقی رو واسه شما به همراه می آورد، اما به این شرط که مسئولیت های اون رو هم قبول کنین.

تواناییِ «نه» گفتن

اگه دوست دارین جداگونه زندگی کنین و در حال برنامه ریزی واسه اون هستین، بدونین در آینده ای نه خیلی دور، به شدت به این توانایی نیاز پیدا می کنین.

وقتی با خونواده زندگی می کنین، حضور خونواده، خود به خود، باعث می شه بعضی خواسته ها رو از بقیه نشنوید؛ اما همین که جداگونه شدید، دوستائی سروکله شون پیدا می شه که انتظارات و خواسته های تازه دارن. می خواهند با شما بمونن، می خواهند یه مدت خونه خود رو در اختیار اونا بذارین و… . باید بتونین واسه خود چارچوب هایی رو مشخص کنین.

بدونین که به چه کسائی اجازه ورود به این حریم جدید رو میدید و تا چه حدی خواسته های اونا رو قبول می کنین. برنامه خود رو یادتون نره و نذارین وقت شما رو بقیه برنامه ریزی کنن. خودتون باید کنترل کارها رو در دست داشته باشین و برنامه مشخصی داشته باشین و به آسایش و امنیت و حریم خصوصی خود فکر کنین. نکات زیر می تونه در این مورد کمکتون کنه:

  • چارچوب های خود رو از حالا مشخص کنین. برگه ای وردارین و مشخص کنین چه چیزایی رو در خونه خود پذیرا هستین و چه چیزایی رو نه. شاید در آینده، تغییراتی در این لیست به وجود بیارین؛ اما در شروع، به شما کمک می کنه در موقعیت های پیش اومده، سریع تر تصمیم بگیرین.
  • برنامه مشخصی داشته باشین. بدونین قراره به چه کارایی برسین و واسه چه کارایی وقت بذارین. اگه اونا رو از اول مشخص نکنین، ممکنه بعد از چند ماه فهمیده باشین به هیچ کاری نرسیده اید.
  • نه گفتن رو در موقعیت های جور واجور امتحان و تجربه کنین. بعضی وقتا از همین حالا، به بعضی از درخواست ها، حتی اگه می تونید اونا رو قبول کنین، جواب منفی بدین. عکس العمل دور و بری ها رو در برابر جواب منفی بشنوین و ببینین چه قدر می تونید اونا رو تحمل کنین. باید توانایی خود رو در این مورد بالا ببرین.
  • شاید لازم باشه حتی در مورد دوستائی که به خونهٔ تازهٔ خود دعوت می کنین، فیلترهایی قائل شید. یه بار بادقت به دوستای خود نگاه کنین و ویژگی های اونا رو به یاد بیارین. لازم نیس به همه اعلام کنین قراره جداگونه زندگی کنین. دست ِکم، نه از روز اول. از همون اول، خود رو با یه عالمه از افراد و خواسته های احتمالی روبه رو نکنین. وقت واسه خبر دادن زیاده.

توانایی مدیریت وظایف یه خونه

شاید به نظر خیلی روشن برسه. مشخصه وقتی تو یه خونه زندگی می کنین، همه کارا برعهده خودتونه؛ اما دونستن اون با تجربه کردن اون فرق داره.

خیلی از آدمایی که در خونه والدین، یا خوابگاه زندگی کرده ان، شاید هیچ وقت حواسشون به خیلی از کارا نبوده: بیرون بردن زباله ها؛ شستن سرویس های بهداشتی؛ پرداخت قبض ها؛ رسیدگی به گلدان ها؛ گردگیری خونه؛ خرابی لوله ها؛ سوختن لامپ ها و بسیاری موارد دیگه که همیشه انجام می شده ان، بدون اینکه از اونا خبردار شید.

اما وقتی که تو یه خونهٔ تازه زندگی می کنین، وقتی خودتون مسئول همه چیز هستین، یهو با یه عالمه از مسئولیت ها روبه رو می شید. در این مورد باید واقع بین باشین.

بعضی وقتا لازمه مهارت های خود رو بالا ببرین. یاد بگیرین کارای ساده مانند تعویض لامپ ها رو خودتون انجام بدین. ممکنه نه کسی رو واسه این کارا پیدا کنین و نه بعد در زندگی جداگونه بخواین هزینهٔ زیادی واسه مثل این کارا بپردازید.

در مسائلی که ممکنه به کمک نیاز داشته باشین، مانند تعمیرات یا کارایی که ممکنه بخواین کسی رو براشون به کار بگیرین، مانند استخدام یه تمیزکار، راه کارای لازم رو بلد باشین: بدونین به کی باید مراجعه کنین و اندازه عادی دستمزدها رو بشناسین و کارایی رو که باید در این رابطه خودتون شخصاً بکنین، بدونین.

راه های خوشحال بودن در زندگی

مدیریت مسائل مالی واسه جداگونه زندگی کردن

مدیریت مالی

در زندگی جداگونه، توان مدیریت مالی خیلی با اهمیته. خرج خونه به خوراکی ها و پول شارژ محدود نمی شه. خیلی از هزینه ها، درست مانند وظایف اداره یه خونه، ممکنه به چشم شما نیامده باشن. مهمه بین درآمدی که دارین و هزینه های زندگی خود تعادلی برقرار کنین تا دچار مشکل نشید.

  • اندازه دقیق درآمد خود رو بدونین. اگه کار پاره وقتیه یا به صورت پروژه ای کار می کنین و درآمد ثابتی ندارین، اندازه متوسط و دست کم اون رو بدونین.
  • هزینه های عادی و فصلی و پیش بینی ناپذیر رو حساب کنین. می تونید یه ماه ریز هزینه ها رو یادداشت کنین تا حدودی از هزینه ها رو داشته باشین. معمولاً هزینه مواد غذایی، شوینده ها، رفت وآمد، شارژ ساختمون، قبض ها و نمونه هایی مثل این، هزینه های معمولی هستن که باید در نظر داشته باشین.
  • همیشه مقداری پس انداز واسه شرایط پیش بینی نشده داشته باشین.
  • اگه دچار مشکل مالی شدید، با خونواده خود در میان بذارین. کمک گرفتن در شرایط خاص، نشونه ضعف شما یا کم آوردن در زندگی جداگونه نیس. بهتره با کمک اونا چاره ای پیدا کنین تا این که به دردسرهای بیشتری بیفتید.

آمادگی واسه حس هایی که سروکله شون پیدا می شه

تنها زندگی کردن، شما رو در موقعیتی قرار می دهد، که یهو ممکنه با حس هایی روبه رو شید که قبلا در خود سراغ نداشته اید. البته، می تونه احساس آرامش، استقلال و مانند اون رو به دنبال داشته باشه؛ اما در عین حال، به دلیل این که دیگه خونواده یا هم اتاقی ها مانند خونه والدین یا خوابگاه دور و برتون نیستن، ممکنه احساس کنین زیادی تنها هستین.

بعضی دچار این احساس می شن که هیچ کس دوستشون نداره، دچار احساس کنار گذاشته شدن می شن.

  • بهتره خودتون رو واسه اینجور حس هایی آماده کنین. بدونین طبیعی هستن و زمان می برد تا یاد بگیرین چه طور به خوبی از عهده اونا بربیایید.
  • اطلاعات خود رو زیاد کنین و تلاش کنین راه کارایی داشته باشین تا به این حس ها زیاد دچار نشید و اگه هم شدید، بتونین اونا رو مدیریت کنین. می تونید از تجربیات دیگرانی که جداگونه زندگی کرده ان استفاده کنین.
  • دوستان مطمئنی پیدا کنین که در اینجور شرایطی به شما کمک کنن.
  • رابطه خود رو با خونواده قطع نکنین و از اتفاقات خونه شون باخبر باشین. خود رو واسه مهمانی هاشون برسونین و به خودتون فرصت بدید احساس تعلق به خونواده رو در خود نگه دارین.

برنامه ریزی

شایدً واسه زندگی خود برنامه هایی دارین. چیزایی هست که به اونا علاقه مندید، مهارت هایی هست که می خواهید به دست بیارین. شاید بخواین پول پس انداز کنین، یا مهارت های زبانی خود رو تقویت کنین. شاید کتاب های زیادی هست که می خواهید بخونین یا فیلم های زیادی هستن که می خواهید ببینین. شاید بخواین بدن خود رو تقویت کنین یا تو یه رشته ورزشی مهارت های خود رو بالا ببرین. شاید به یه رشته هنری علاقه دارین و رویای ترتیب دادن یه نمایشگاه رو در سر می پرورانید.

ممکنه آرزوهای زیادی داشته باشین. برنامه هایی فراوون که خیال کنین به محض جداگونه شدن و وقت و آزادی کافی داشتن، به همه اونا می رسین. اما فراوون ان جوونایی که بعد از چند سال زندگی جداگونه، هنوز به هیچ یه از آرزوهای خود نرسیده ان. حتی تلاشی هم واسه اون نکرده ان. دلیل اصلی اونم بدون برنامه بودن و اسیر احساس های منفی شدنه.

  • بدونین چه می خواهید. هدف پایانی تون در هر بخش ای چیه؟
  • واسه رسیدن به هر کدوم از اهداف، چه مراحلی رو باید طی کنین؟ تلاش کنین اونا رو دقیق روی کاغذ بیارین.
  • زمان بندی کنین. اگه واسه رسیدن به هر مرحله، وقتی رو مشخص نکنین، چشم باز می کنین و می ببینن ماه ها گذشته س، اما هیچ اقدامی نکرده اید. به خصوص، وقتی وارد زندگی جداگونه می شید، با یه عالمه از کارا و مسئولیت های تازه و حس های منفی که ممکنه تجربه کنین، اصلاً بعید نیس زمان رو از دست بدین.
  • واسه رسیدن به مرحله های کوچیکی که تعیین کرده اید به خودتون جایزه بدین. هر چی این قدم ها کوچیک تر باشن، احتمال این که زودتر به اونا برسین بیشتره؛ پس، زودتر به جایزه خود می رسید؛ حتی اگه این جایزه یه تیک زدن در برنامه تون باشه. در این صورت، انگیزه بیشتری واسه ادامه و رسیدن به هدف خود دارید.

مراقب تغذیه خود باشین

بیشتر جوونایی که تنها زندگی می کنن، با مشکلاتی در مورد تغذیه دست وپنجه نرم می کنن. قسمت بزرگی از هزینه های اونا، به خریدن غذای آماده اختصاص می یابد. اندازه به کار گیری میوه و سبزیجات پایین میاد و تنقلات و خوراکی های مضر جای اونا رو می گیرد.

  • واسه خود برنامه غذایی داشته باشین. واسه مصرف فست فودها و غذاهای آماده حدومرزی قائل شید.
  • غذاهای ساده رو بیاموزید. تلاش کنین غذاهایی درست کنین که هم در مدت زمان کوتاهی آماده می شن، هم واسه بدن سالم تر هستن.
  • مراقب اندازه شیرینی و تنقلاتی که مصرف می کنین باشین. بعضی وقتا، خوردن تنقلات و شیرینیجات، از طریق ای واسه پر کردن تنهایی تبدیل می شه، چون هم خوشمزه و لذت بخشه و هم فرد رو مشغول نگه می داره.
  • خوراکی های سالم رو در دسترس خود قرار بدین. خشکبار خام، دانه های مغذی، حبوبات پخته شده، میوه های خردشده، سالادها و مانند اون، می تونن مواد غذایی ساده، در دسترس و سالمی واسه مشغول نگه داشتن شما باشن.

چیجوری سلامت روحی خود رو افزایش بدیم؟

چیجوری بر ذهن خود مسلط شیم؟

خبرهای داغ روز روانشناسی سپیده دانایی چیجوری

No Comments

Leave a Reply