سیاست فعالی در پیش گرفت . لذا از آن زمان جاده ابریشم بصورت راه ارتباطی منظمی درآمد .
جاده ی ابریشم بعداً تبدیل به راه کاروان رویی شد که از قاره آسیا عبور می کرد و پارچه های چینی را که کالای اصلی بود به نقاط دیگر می رساند . این جاده از (چانگ آن شی آن امروزی) آغاز می شد و پس از گذشتن از استان از آسیای مرکزی و غربی عبور کرده و به ساحل شرقی دریای مدیترانه ختم می شد . این راه مهم تجاری در غرب منطقه پامیر به دو شاخه تقسیم می شد : شاخه اول با گذشتن از فرغانه و سمرقند (در ازبکستان) به مرو (در ترکمنستان) می رسید . شاخه دوم از باکتریا (بلخ افغانستان) عبور کرده و به مرو می رسید . این جاده در مغرب مرو از پایتخت امپراتوری پارت (در حوالی دامغان) و اکباتان (همدان امروزی) می گذشت و پس از عبور از تیسفون (نزدیکی بغداد) به ساحل دجله رسیده و بالاخره پس از عبور از سوریه به انطاکیه (ترکیه) و صور (لبنان) دو بندر باستان نه تنها تجار ابریشم بلکه سفیران چین در مسیر این جاده سفر می کرده اند (IPSC)
3-2- روابط تاریخی دو کشور

آغاز تاریخ روابط ایران و چین به نخستین تماس میان دو دولت به سال 140 یا 141 پیش از میلاد بازمی گردد. در این زمان دودمان هان بر چین و اشکانیان بر ایران فرمان می راندند . در این زمان از یک سو دولت هان در آسیای مرکزی پیشروی کرده و اشکانیان نیز بلخ را گشوده بودند . ولی برخورد رسمی میان دو دولت چندین سال پس از آن رخ داد . در 115 پیش از میلاد وو دی امپراتور چین به دلیل گشایش در داد و ستد و به ویژه در جستجوی رمه های اسب سفیری را به همراه پیشکش هایی به دربار مهرداد دوم اشکانی فرستاد.
3-2-1- نام چین در متن های ایرانی
در پارسی میانه کشور چین را چین ، سین یا چینستان خوانده اند . این نام گاه با معنای جغرافیایی چین کنونی همگون نیست ، برای نمونه در برخی از متن های پهلوی برای نمونه گزیده های زادسپرم – مراد از چین ترکستان این لغزش در متن های دوره ی اسلامی نیز گاهی دیده شده و برای نمونه هپتالیان ، کوشان و سرزمین های ترکنشین را چین و مردمان آنجا را نیز چینی خوانده اند .
در متن های پارسی نخستین چین غربی ختن و بخش های شمالی و شرقی چین نیز ختای نوشته اند .
خود چینیان کشور را تونگو می خوانند . ریشه ی نام چین به احتمال برگرفته از یکی از دودمان های کهن چینی به نام دودمان چین می باشد . این نام یا به طور مستقیم ، یا به واسطه مردمان میان دو کشور ایران و چین یا به واسطه سانسکریت به پارسی میانه وارد شده و سپس به زبان های اروپایی راه یافته است .
3-2-2- نام ایران در متن های چینی
رویدادنویسان چینی منطقه دره فرغانه را دایو یا دایوان خوانده اند .ایران اشکانی یا اشکانیان را نیز چینیان انسی یا آن-شی خوانده اند . همچنین ایران در روزگار ساسانیان نیز در نزد چینیان بسه یا پسه ثبت شده است که ریختی دیگر از واژه پارس است .
3-2-3- روابط چین با ایرانی نژادان پیش از ارتباط با دولت مرکزی ایران
با اینکه شرایط موجود درباره وجود ایرانی نژادان در مرزهای سیاسی کنونی چین به پیرامون هزاره چهارم پیش از میلاد باز می گردد ولی نخستین تماس های ثبت شده میان چینیان و ایرانیان به 165 پیش از میلاد و همزمان با فرمانروایی دودمان هان بر این کشور بازمیگردد . در این زمان وقایع نگاران چینی یوئه چی ها که در آن زمان در درون سرزمین هایی که پس از رانده شدن به دست هون ها به سوی غرب پیش روی کردند و سرانجام بخش های شرقی ایران را گشودند و دولت کوشانیان را پدید آوردند .

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

3-2-4- نگاره ای از سفر چانگ چیان در غار موگای
چینیان که با هون ها دشمنی داشتند و در پی متحدی برای نبرد با آنان می گشتند سفیری را به نام چانگ چیان برای مذاکره با یوئه چی ها به محل زندگی آنان گسیل داشتند ، ولی او محل سکونت آنان را خالی یافت و خودش نیز به دست هون ها به بند کشیده شد . او پس از گذراندن ده سال اسارت توانست از دست آنان گریخته و به جستجوی یوئه چی ها به سوی غرب رود . پس از گذر از سرزمین هایی و برخورد با تیره های نژادی دیگری چون ووسونها به حدود دره فرغانه رسید . سپس به سوی جنوب رفت و از سیر دریا و آموی گذشت ، سرانجام یوئه چی ها را یافت ولی نتوانست آنان را برای بازگشت و نبرد با هون ها راضی نماید . پس راه بازگشت را پیش گرفت و پس از سال های اسارت دوباره و ماجراهای بسیار در 126 پیش از میلاد توانست به چین بازگردد . داده های او از نخستین اطلاعات تاریخی درباره مردمان آسیای میانه و غرب چین می باشد .
زمانی که او از این سرزمین ها دیدار می کرده ، بر بخش های شمال شرقی ایران دولت یونانی باختر فرمان می رانده است و سرآغاز برپایی پادشاهی کوشان و شکست های این دولت بود .
3-2-5- روزگار اشکانیان
این زمان آغاز روابط رسمی میان دو کشور می باشد . در 115 پیش از میلاد امپراتور و سفیرانی را به همراه پیشکش هایی ارزنده به دربار مهرداد دوم فرستاد . قصد او آغاز پیوند های بازرگانی میان دو کشور بود . در آن زمان کالای مورد نیاز چینیان اسپ بود ، ولی آنان در برآورده کردن این نیاز ناکام ماندند . سرانجام سفیر چین در راه بازگشت و آنگاه که از به دست آوردن اسب از ایرانیان نومید گشت ، حاکم بلخ را تهدید نمود ، نتیجه البته درگیری میان ایرانیان و چینیان و کشته شدن سفیر بود .

در 104 پیش از میلاد وو برای تلافی این رویداد سپاهیانی را به فرماندهی لی کوالی به فرغانه گسیلاند ، ولی چینیان شکست خوردند . در 102 پیش از میلاد این سردار با 60 هزار سپاهی تازه نفس به سغد تاخت ، اینبار پیروزی هایی به دست آورد . سرانجام با فرمانروای بومی سغد صلح نمود و آن فرمانروا نیز پسر خویش را به گروگانی به دربار هان فرستاد و چینیان نیز سرانجام به کالای خواستنی خویش ، اسپ ؛ دست یافتند .
در 48 پیش از میلاد هرمایوس از بازماندگان دولت یونانی باختر ا دولت چین روابط سیاسی برقرار نمود . او توانست اتحادی نظامی نیز ا چین پدید آورد و به یاری چینیان در با شکست دادن سکاها بر بخش هایی از هندوکش و دره کابل چیره گردد . ولی به زودی او با تازش کوشانیان رو در رو شد ، پس به ناچار در 30 پیش از میلاد باز از چینیان یاری خواست ، ولی چنگتی امپراتور چین از پشتیبانی او خودداری نمود .
بدین سان واپسین دولت یونانی در شرق از میان رفت . در 94 میلادی اشکانیان سفیری به دربار چین فرستادند . آماج این فرستادن سفیر گویا پیش گیری از برقراری هرگونه ارتباطی میان چینیان و روم – که که دشمن ایران شمره می شد – بود . در این زمان چینیان بر فلات تاریم چیره شده و چشم به پیش روی به سوی باختر را داشتند .
در 97 میلادی پان جائو سردار چینی با سپاهی به سوی اسیای میانه پیش روی نمود . او سفیری را به نام کن پینگ برای شناسایی غرب به سوی ایران فرستاد . کن پینگ ، به ایران رفت ولی از آنجا که ایرانیان خواهان برقراری پیوند میان چین و روم نبودند وی را از پیگیری سفرش به سوی غرب بازداشتند ، هوده آنکه او تا کرانه های خلیج فارس بیشتر پیش روی ننمود ، اطلاعات او درباره ایران اشکانی منبعی بسیار ارزنده است .
در 101 میلادی سفیری دیگر از سوی اشکانیان به دربار چین رسید . این سفیر با خود پیشکش هایی چون شیر و شترمرغ و شماری شعبده باز برد . این کالاها برای چینیان تا آن زمان نو می نمود . در آینده تبادلات بازرگانی میان ایران و چین گسترش یافت ؛ ایرانیان انگور ، یونجه و انار و چینیان هلو و زرد آلو را به یکدیگر شناساندند . ولی کالایی که روابط دو طرف را برای دراز مدت پیوسته ساخته بود ابریشم چین بود.
3-2-6- در روزگار ساسانیان
اوج روابط میان ایران و چین در روزگار باستان همزمان با برپایی دولت ساسانیان بود . این روابط فراز و نشیب چندی داشت . ایرانیان در این زمان ابریشم چین را در انحصار خود گرفته بودند و به بهای دلخواه خود به جهان و به ویژه روم – خواستار اصلی این کالا- عرضه می داشت .
تبادلات میان دو ملت یکی هنر ساسانی بود که در قالب مینیاتور و سفالگری و جز آن به چین راه یافت و هم پارچه بافی چینی که به ایران وارد شد . محصولات ایرانی صادر شده به چین در این زمان قالی ، لوازم آرایشی ، مرجان ، جواهرات ، رنگ ، پارچه و انفیه بود .
در زمان شاپور دوم ساسانیان کوشانیان را از میان بردند . این اقدام سبب هم مرزی میان ایران ساسانی و چین گردید . در زمان خسرو یکم بازرگانی دریایی میان دو کشور نیز رونق گرفت . وی به منظور برقراری اتحاد در 550 میلادی سفیری را به چان آن پایتخت چین فرستاد . انوشیروان پیوند دوستانه ای با چینیان برقرار ساخت و دو طرف بارها به تبادل سفیر و فرستادن پیش کش هایی پرداختند . این پادشاهی ایرانی به ویژه در اندیشه اتحاد با چین برای نبرد با هپتالیان بود .
انحصار ابریشم دشمنی های چندی در جهان باستان برانگیخت . چی نیز از این دشمنی برکنار نماند . به زودی اتحادی میان روم ، چین ، خاقانات ترک غربی و و خزرها بر ضد ساسانیان برپا شد . در برابر ایران نیز در جستجوی هم پیمانانی تازه با خاقانات ترک شرقی و آوارها متحد گردید . در زمان خسرو دوم در سال 603 میلادی جنگی سهم گین در جهان در گرفت ، رومیان و خزرها و ترکان غربی بر ایران تاختند . سپاهیان ایران و چین اگرچه رو در روی هم قرار نگرفتند ولی چینیان خاقانات شرقی را که هم پیمان ایران بود از میان برد . با از میان رفتن خاقانات ترک شرقی چینیان را سیاستی دیگر آمد و متوجه غرب گردیده سر از پیمان با ترکان غربی پیچیدند و به سرزمین های آنان تاختند . در 609 میلادی سپاهیان امپراتوریان دی پس از چیرگی بر ختن ، کاشغر و سراسر تورفان به سرزمین های ایرانی نزدیک تر شدند ، در این زمان شهرهای سعدی نشین بخارا ، سمرقند و فرعانه پیروی از امپراتور چین را پذیرا شدند . ساسانیان در این زمان توجهی به پیشروی چینیان نشان ندادند ، زیرا سخت در غرب درگیر بودند . در زمان تازش اعراب بر ایران ، هنگامی که کار بر یزد گرد سوم تنگ آمد سفیری را برای یاری جویی به نزد امپراتور گائوتسونگ از دودمان تانگ فرستاد . سفیر در 638 میلادی به دربار او رسید ، ولی نتیجه ای از این گسیل پیک برای ایرانیان به دست نیامد . به ناچار یزدگرد که اکنون در مرو سنگر گرفته بود پسرش پیروز را برای درخواست یاری به نزد گائوتسونگ فرستاد ، پیروز هنوز به دربار چین نرسیده بود که یزدگرد در 652 میلادی کشته شد . پس از این رویداد اندک اندک بزرگان ایرانی که به همراه دودمان ساسانی به چین پناه برده بودند مناصب درباری یافتند . از فرزندان یزدگرد سوم نیز ، پیروز ، پسرش نرسی ، پسر او پشنگ و در پایان خسرو در پناه امپراتوران چین نخست برای ناکام ماندن در این سرزمین با احترام زیستند تا اینکه در میان چینیان تحلیل رفتند .
3-2-7- تبادلات مذهبی میان دو کشور در دوره ساسانیان
دین زرتشتی در زمان ساسانیان به چین رخنه نمود . چینیان این آیین را مسیئن چیاو می خوانند . نخستین آتشکده در 621 میلادی در چین ساخته شد . با شکست ایرانیان از اعراب و کوچیدن پاره ای از آنان به همراه خاندان ساسانی به این کشور ، آیین مزدیسنا در چین گسترش بیشتر یافت . این دین تا سده نهم میلادی در این کشور زنده بود .
آیین دیگری که از ایران به چین راه یافت آیین مانوی بود . پس از سرکوب مانویان به دست ساسانیان ، پیروان این آیین در جهان پراکنده شدند و گروهی از آنان نیز به چین رفتند . مبلغ بزرگ مانوی در این زمان مرآمو نام داشت . مانویان با خود به چین منیاتور را بردند . مسیحیت نسطوری نیز – که شاخه ای از مسیحیت بود که ساسانیان از آن پشتیبانی می نمودند – نیز در روزگار ساسانیان و از راه ایران به چین راه یافت .
3-2-8- دوره خلافت اسلامی
نخستین سفیر خلفای راشدین در سال 31 قمری به